Skanowanie wewnatrzustne

Większość udanych zabiegów stomatologicznych wymaga precyzyjnego i dokładnego wycisku, aby zagwarantować prawidłowe odtworzenie stanu wewnątrzustnego i poprawić jakość odbudowy. Stomatologiczne materiały wyciskowe były używane do kopiowania tkanek jamy ustnej i tworzenia wycisku stomatologicznego poprzez umieszczenie materiału wyciskowego na tacy. Główne wady konwencjonalnych metod pobierania wycisków obejmują - potrzebę tacki do przechowywania materiału, dezynfekcję wycisku, przechowywanie wycisków do ewentualnego ponownego wykonania odlewów i matryc, pociągnięcia, łzy, pęcherzyki z materiałami wyciskowymi, skurcz materiału, transport, dyskomfort pacjenta i odruch wymiotny. Wyciski cyfrowe, wprowadzone przez Francois Duret w latach 70-tych XX wieku, utorowały drogę do przezwyciężenia tych wad. Wyciski cyfrowe wymagają jednak drogiego sprzętu, obrazy całkowicie bezzębnych łuków są mniej dokładne, obecność krwi i śliny zaciemnia poddziąsłowe linie wykończeniowe i nie rejestrują pełnych informacji okluzyjnych dla kompleksowego leczenia protetycznego.