Polska Solidarnosci

Ksiazka o ideowym i politycznym obliczu zrywu solidarnosciowego lat 1980-1981, o ewolucji ruchu w latach 80. i jego odpowiedzialnosci za sukcesy i porazki III RP, o politycznym wymiarze sporu o dziedzictwo "S" po 1989 r., o kontrowersjach wokol naukowych i publicystycznych interpretacji Solidarnosci oraz o jej miejscu w polskiej historii i tradycji intelektualnej. Autorzy: Elzbieta Cizewska, Antoni Dudek, Dariusz Gawin, Jacek Kloczkowski, Maciej Korkuc, Piotr Korys, Zdzislaw Krasnodebski, Michal Luczewski, Rafal Matyja, Krzysztof Mazur, Pawel Rojek, Zbigniew Stawrowski, Michal Szuldrzynski, Kazimierz Michal Ujazdowski, Bronislaw Wildstein. "Solidarnosc wpisuje sie w tak charakterystyczny dla polskiej historii, co najmniej od czasu konfederacji barskiej, rytm - rytm buntu i rezygnacji, entuzjazmu i przystosowania, konformizmu i biernosci oraz wybuchu energii. Solidarnosc byla, mozna rzec, konfederacja narodu, ktory zorganizowal sie, by zareagowac na niemoc panstwa uzaleznionego od mocarstwa osciennego, rzadzonego przez ludzi z jego nadania, w poczuciu, ze nie mozna dalej "zyc w nieprawdzie" i trzeba sie przeciwstawic korupcji moralnej". (fragment tekstu Zdzislawa Krasnodebskiego) "Zakwestionowanie idei sprawiedliwosci, do ktorej, a nie do rownosci, odwolywala sie Solidarnosc, mialo rujnujacy wplyw na stan panstwa i jego instytucji. Znaczaca w tym kontekscie jest niechec, ktora dluzszy czas dominujaca czesc elit III RP zywila do pamieci o tamtym niezwyklym zjawisku. Rocznice byly formalnie odbebniane, co nie przekladalo sie na refleksje i konfrontacje z przeszloscia. Byc moze istotnym elementem tego bylo zepchniete do podswiadomosci poczucie sprzeniewierzenia sie idealom, a takze trudnosc pogodzenia tamtego doswiadczenia z realnie wyznawana ideologia elitaryzmu?" (fragment tekstu Bronislawa Wildsteina)