Jak śliwka w kompot

„Jak śliwka w kompot" to krótka, pełna poczucia humoru i emocji powieść o czterdziestoletniej kobiecie, która zamiast zaczynać życie od nowa, zaczyna wreszcie żyć po swojemu.

O miłości. O macierzyństwie. O relacjach, które bolą, i tych, które leczą. O terapii, przyjaźni, bliskości i drugich szansach.

Anna od lat mieszka w Hiszpanii. Jest rozwiedzioną matką nastolatka, aktorką i wolontariuszką na oddziale paliatywnym. Ma za sobą wystarczająco dużo doświadczeń, żeby sądzić, że wie już, jak działa życie. Ma skomplikowaną relację z własną matką, terapeutkę i przyjaciół, którzy potrafią pojawić się dokładnie wtedy, kiedy są potrzebni.

I wtedy pojawia się Olivier.

Młodszy Francuz, który niespodziewanie burzy jej starannie wypracowane poczucie kontroli...

Między macierzyństwem, terapią, miłością i spotkaniami z ludźmi u kresu ich życia Anna zaczyna zadawać sobie pytania, których przez lata wolała unikać.

Ile jesteśmy winni własnej rodzinie? Czy więzy krwi wystarczą, żeby nazwać kogoś bliskim? Czy można kochać kogoś i jednocześnie nie chcieć go w swoim życiu? Czy można stawiać granice bez poczucia winy? Czy po czterdziestce można jeszcze zakochać się tak, jakby wszystko zdarzało się po raz pierwszy? Czy kiedykolwiek jest za późno, żeby wybrać siebie? A może poczucie humoru jest najlepszym narzędziem do radzenia sobie z życiem?

Czasem zabawna. Czasem niewygodna. Czasem boleśnie znajoma.

Bo może wpaść jak śliwka w kompot wcale nie znaczy znaleźć się w złym miejscu.