Inhibitory fosfodiesterazy 5

Zaburzenia erekcji (ED) mogą wystąpić w każdym wieku, jednak ich częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem. Podczas gdy odsetek mężczyzn dotkniętych tym problemem w wieku od 40 do 49 lat wynosi około 20%, w przypadku 70-latków wzrasta on już do około 50%. Skuteczne leczenie zaburzeń erekcji nie tylko zapewniłoby chorym satysfakcję seksualną, ale także poprawiłoby ich samopoczucie i ogólną radość życia. W wielu przypadkach pierwszym krokiem w leczeniu zaburzeń erekcji jest farmakoterapia. Początkowo leczenie to opierało się wyłącznie na środkach o działaniu miejscowym, takich jak papaweryna, fentolamina i prostaglandyna, a dopiero w latach 1980-1990 na rynek weszły środki o działaniu doustnym, takie jak johimbina, terazosyna i apomorfina. Pod koniec lat 90. znacznie poszerzyła się wiedza na temat fizjologii i mechanizmów molekularnych zaburzeń erekcji, co sprzyjało opracowaniu nowych leków doustnych stosowanych w leczeniu zaburzeń erekcji. Pierwszym z tych leków dostępnych na rynku był sildenafil, a później również wardenafil i tadalafil.