DIE LAASTE OOG

"DIE LAASTE OOG" - 'n Gruwelverhaal in Afrikaans deur Bredevoort van den Berg.

AFRIKAANSE HORROR

'n Nagmerrie ontvou op die grens van die werklikheid wanneer die oseaan ophou om lyke uit te spoeg en begin om oë uit te braak. Elsa Kriel, 'n vrou met haar eie bande aan die meedoenlose see, staan verstom toe die vuurtoringwagter, Oom Frik, 'n glinsterende, koperkleurige oog in die sand vind... die oog van sy lank vermiste vrou. Maar hierdie oog is wakker, en dit kyk nie na hom nie, dit kyk deur hom. Dit kyk na haar.

So begin 'n afdaling in 'n waansin waar niks is soos dit lyk nie. Die oog weier om weggegooi te word. Dit verskyn altyd weer, klam en waarnemend. Vreemde herinneringe, van iemand anders se verdrinking, stroom in Elsa se bewussyn in. Klein, kaal voetspore loop uit die branding uit en verdwyn voor haar deur. Die dorp se inwoners begin verander, hulle eie oë neem 'n onnatuurlike, koperagtige glans aan, en hulle wag... hulle wag almal.

Hierdie is nie net 'n spookstorie nie, dit is 'n besmetting. 'n Ongelooflike literêre horrorverhaal wat jy sal geniet. Durf jy kyk?

"Die see het nie meer lyke uitgespoeg nie. Dit het oë uitgespoeg.

Hulle lê op die strand soos nat pêrels, glinsterend in die skemer. Elsa Kriel staan met haar hande diep in die sakke van haar baadjie gedruk. Haar pa, 'n man wat vyftig jaar lank die see uitgevaar het, het gesê die oseaan het 'n geheue.

'n Skreeu sny deur die geruis van die branders. Nie 'n skreeu van skrik nie. Een van herkenning.

Elsa draai. Oom Frik, die ou vuurtoringwagter wie se verstand soos 'n gety kom en gaan, kniel in die klam sand. In sy opgehoude hande, soos 'n offer, lê 'n oog. Die iris is die kleur van koper, gestipeld met goud.

"Annette," fluister hy. Sy vrou. Verdwaal op see veertig jaar gelede. Haar lyk nooit gevind nie.

Elsa stap nader. Die oog in Oom Frik se hande kyk nie na hom op nie. Dit kyk na haar. Die pupil, swart en oneindig, vernou tot 'n speldepunt. Elsa voel hoe dit fokus. Op haar gesig."