Czy mozna sie bawic?

Książka przedstawia aspekty zabawy w klasie pierwszej szkoły podstawowej, poszukując oznak ograniczania zabawy na rzecz priorytetowego traktowania treści związanych z czytaniem, pisaniem i liczeniem. W tym celu przeprowadzono badania etnograficzne, w ramach których przez cztery miesiące badano dwie szkoły w mieście Sinop w stanie Mato Grosso. Wykorzystano technikę obserwacji uczestniczącej, fotografię oraz wywiady z pięcioma rodzicami, dwiema nauczycielkami i dziesięcioma uczniami zapisanymi do pierwszej klasy szkoły podstawowej. Z analizy danych wynika, że w oczach dziecka zabawa jest czasem wynalazków i odkryć, ma swoje cechy szczególne i kwestie czasowe, które mają miejsce zgodnie z tym, jak definiują je uczestnicy. Niestety, nauczycielki uczące dzieci w wieku zaledwie sześciu lat przyznają, że zabawa jest ważna, ale przyznają również, że w klasie, w której uczniowie spędzają cztery godziny dziennie, zabawa, jak możemy to nazwać, ma określony czas, w ramach zajęć wychowania fizycznego i w innym momencie, który nauczycielki ustalają: jeśli zostanie czas.