Ac

Cocuklar durun, bir söyleyecegim var diye ilikledi kadin lafinin arkasina kibarligini. Saadet dedi... Nerede oturuyor Bu sokakta imis evi. Evinden disariya acik otururmus huzur beyazi dedim.Evi öyle calgili neseli insanlar doluymus ki hani... Böyle bir kadin oturuyormus. Adi Saadet... Ben ona gidecegim de... Cok uzaktan belirsiz bir hüzünden kactim geldim... Büyük sehirde kocaman umutlar sigdiracagim insallah sizin de yardiminiz olursa... Sahi nerede demistiniz Kendi aranizda konusmayin. Yakalanmak istemiyorum eski kocama, babama, anama, atama... Ne olur söyleyin de bir an önce gideyim yanina...Biri bana döndü. Size eslik edelim dedi. Sormadim, daha dogrusu heyecanim Saadete varacagimin mutlulugu gözümü kör etmis. Bir otoparkta tam dört adamla beraber gecirdim geceyi ve Saadetin evinin adresini bir kez de bu umutlarla geldigim koca sehirde, Saadetin sokaginda kaybettim...Izi bile yok... Baksaniza nasil da mutluyum, nasil da zengin...Ressam Zeynep Yazici, kadina karsi siddetin giderek artis gösterdigi günümüzde, O kadinlarin hayatlarina dair kaleme aldigi öykü ve siirlerle okuyucuyu kadina karsi siddete hayir diyebilme cesaretini göstermeye ve bu sorumlulugu birlikte gögüslemeye davet ediyor.